Barbican, z tęsknoty za wielką płytą

Są takie miejsca w Londynie, które zasługują na szczególną uwagę. Odkrywam je pomału. Czasami zwyczajnie błądząc po zaułkach City, kiedy indziej trafiając na nie za sprawą przyjaciół. BARBICAN – wielu z mieszkających w Londynie nigdy tam nie było. Uważam, że nie wiecie co straciliście. Czas to nadrobić w słoneczne popołudnie.

Ja wędruję tam zawsze kiedy mam ochotę odpocząć od nudnej zabudowy małych miasteczek, które wcale się od siebie nie różnią, lub gdy obudzę wspomnienia młodzieńczych lat. Zajrzyjcie tam i Wy, ciekawe jakie uczucia w Was obudzi.

Rok temu odkryłem jedno z najbardziej klimatycznych osiedli stolicy UK. Do dzisiaj byłem tam kilkukrotnie, za każdym razem czułem się tam prawie jak w domu bowiem moje najlepsze wakacje spędzałem na górniczych osiedlach z wielkiej płyty. I na Barbicanie udaje mi się poczuć nieco klimat tamtych osiedli.

Oprócz tego ducha Barbican skrywa same tajemnice. Jest przy tym tak ogromny, że nie zabraknie wam atrakcji co najmniej na kilka wizyt w tym miejscu. Barbican jest dzisiaj nie tylko niezwykłą sypialnią Londynu, ale także ośrodkiem kulturalnym z licznymi galeriami, centrami konferencyjnymi, teatrem, restauracjami. 

Tymczasem zagłębmy się w jego historię.

Barbican obejmuje dzisiaj część Londynu zniszczoną przez bombardowania, odbudowaną po zakończeniu II wojny światowej. Swoją architekturą miał odważnie przypominać o utopijnej wizji świata po wojnie. Spójny architektonicznie projekt osiedla był możliwy ponieważ tuż po zakończeniu wojny władze Wielkiej Brytanii poparły projekt ustawy umożliwiający organizacjom miejskim skupowanie ziemi pod duże osiedla, gdyż uznano konieczność kompleksowego projektowania przestrzeni wielkomiejskiej. 

Program przebudowy Barbicanu był projektem o oszałamiającej skali i złożoności. Zaprojektowanie i zbudowanie zajęło prawie trzy dekady; obejmowało zaprojektowanie ponad 2000 mieszkań, dwóch szkół i centrum sztuki; wymagało zmiany linii metra i wykopania 190 000 m³ ziemi, a w szczytowym okresie przy budowie osiedla pracowało ponad tysiąc pracowników budowy. Zaraz po otwarciu Barbican okrzyknięto jednym z architektonicznych cudów świata i jednym z kluczowych dokonań architektury XX wieku.

Do dzisiaj Barbican imponuje rozmiarem, spójnością stylu. Zaprojektowany przez Petera Chamberlina, Geoffry’ego Powella i Christopha Bona z Chamberlina, Powella i Bona w stylu brutalistycznym, ma złożony, wielopoziomowy układ z licznymi wejściami. Jest to obiekt na tyle rozległy, że zastosowano specjalny kod- linie namalowane na ziemi pomagające odwiedzającym uniknąć zagubienia się na chodnikach osiedla mieszkaniowego Barbican w drodze do jego centrum.

Centralnym punktem osiedla jest sztuczne jezioro oraz budynek Barbican Hall w którego murach mieści się filharmonia o niezwykłej akustyce i teatr. Teatr został zbudowany jako londyńska siedziba Royal Shakespeare Company, która była zaangażowana w projekt, ale postanowiła nie przedłużać kontraktu w 2002 r.

Gusta się zmieniają, a Barbican stał się tego najlepszym dowodem. Mieszkańcy Londynu uznali jego budynki w 2003 za najbrzydsze budynki miasta. 

Tutaj znajdziecie harmonogram eventów, które mają w nim miejsce

Część informacji (fakty historyczne) zaczerpnąłem z Wikipedii.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here